[FIC] VAMPIRE DIARIES #แวมเฌอมะนุสิค

[คัดลอกลิงก์]
ดู: 1035|ตอบกลับ: 6

:: ข้าคือ OTA ::

สมาชิกคนที่11
เพศ ไม่ระบุ
กระทู้ 1
โพสต์ 4
ชื่อเสียง0
สตางค์34
Donate0
เครดิต38
ออนไลน์13
สถานะออฟไลน์


โพสต์ 2018-2-25 22:50:30 | ดู: 1035| ตอบกลับ: 6
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย DESTINYTY เมื่อ 2018-2-25 22:49

VAMPIRE DIARIES
#แวมเฌอมะนุสิค
.
.
.
.
.

- CHARACTER -

เฌอปราง แวมไพร์จอมเจ้าเล่ห์
และ
มิวสิค มนุษย์นักเขียนนิยาย

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -


"I look like a fool when I fall in love with you anywhere anytime."

ฉันดูเหมือนคนโง่เมื่อฉันตกหลุมรักคุณได้ทุกที่ทุกเวลา



      ช่วงนักเขียนพบประชาชนโอตะ
       : เอามาแปะ มาสร้างฐานทัพไว้ก่อนเด้อ. . .
        When i have a time i will comeback soon. ^ ^




:: ข้าคือ OTA ::

สมาชิกคนที่89
เพศหญิง
กระทู้ 0
โพสต์ 1
ชื่อเสียง0
สตางค์24
Donate0
เครดิต25
ออนไลน์4
สถานะออฟไลน์


โพสต์ 2018-2-25 23:26:10
มารอนาจา

:: ข้าคือ OTA ::

สมาชิกคนที่2
เพศ ไม่ระบุ
กระทู้ 0
โพสต์ 7
ชื่อเสียง0
สตางค์20
Donate0
เครดิต27
ออนไลน์5
สถานะออฟไลน์


โพสต์ 2018-2-25 23:36:47
มารอค่าเฌอสิคของน้อง

:: ข้าคือ OTA ::

สมาชิกคนที่3
เพศ ไม่ระบุ
กระทู้ 1
โพสต์ 8
ชื่อเสียง0
สตางค์30
Donate0
เครดิต38
ออนไลน์11
สถานะออฟไลน์


โพสต์ 2018-2-25 23:41:19
มารอค่ะ

:: ข้าคือ OTA ::

สมาชิกคนที่11
เพศ ไม่ระบุ
กระทู้ 1
โพสต์ 4
ชื่อเสียง0
สตางค์34
Donate0
เครดิต38
ออนไลน์13
สถานะออฟไลน์


โพสต์ 2018-3-18 23:01:40
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย DESTINYTY เมื่อ 2018-3-18 23:05


EP.00 แวมเฌอไงจะใครล่ะ??

      บางทีถ้าวันนั้นเราไม่ไปยั่วให้เขาโกรธเรื่องทุกอย่างก็คงไม่เป็นอย่างที่เราคาดหวังอย่างทุกวันนี้ และบางทีอาจจะเป็นโชคชะตาที่ทำให้เรากับเขาต้องมาพบกัน…
เสียงแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ดังขึ้นมาในความเงียบในห้องนอนที่ตกแต่งไปด้วยสีชมพูและตุ๊กตารกเต็มห้องไปหมด แพรวา หรือ มิวสิค นักเขียนอิสระ มองหน้าจอคอมได้เพียงชั่วครู่ก็ดูเหมือนจะมีอะไรมากวนใจเธอจากด้านหลังแถมเธอจะต้องส่งเสียงอื้ออึงออกมาเล็กน้อย
“สิคบอกว่ายังไงคะว่าห้ามมากวนสิคเวลาทำงานอ่ะ” มิวสิคตีแขนคนด้านหลังที่มารบกวนเธอจนคนด้านหลังเดินถอยห่าง มิวสิคเลยหมุนเก้าอี้กลับไปหาคนด้านหลังที่นั่งรออยู่ปลายเตียง
“ที่รักก็ใครจะอดใจไหวอ่ะ ในเมื่อกลิ่นเลือดของที่รักมันส่งกลิ่นหอมเย้ายวนใจแบบนี้อ่ะ”
“แล้วทำไมวันนี้พี่เฌอกลับมาเร็วจัง??” มิวสิคเอ่ยถามคนด้านหน้าอย่าง เฌอปราง แวมไพร์สาวอายุนับ 500 ปี ลุกขึ้นมาหยุดตรงหน้ามิวสิคจนสาวเจ้าต้องเอนหลังติดไปกับเก้าอี้ที่นั่งอยู่ แถมถึงกับแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างกะล่อนเมื่อเห็นว่ามิวสิคเอาเส้นผมทุกเส้นของเธอกองไปฝั่งเดียวกันจนเห็นซอกคอที่มีเลือดไหลเวียนอยู่ข้างในผิวที่ขาวเนียน
“หยุดเลยนะพี่เฌอ เมื่อตอนเช้าพี่ก็กินไปเยอะแล้วนะ ดูสิยังมีแผลอยู่เลย”
“ได้ไงมิวสิค ตอนเช้าก็ส่วนตอนเช้าสิแต่ตอนนี้ตอนเย็นนะ ให้พี่ได้กินหน่อยนะ”
“ไม่เอาพี่...เ.เฌออ” มิวสิคพูดไม่ทันขาดคำคุณแวมไพร์ก็พุ่งตัวมางับคอเธอเล่นแถมไม่หนำใจยังจะฝังเขี้ยวคมๆเข้ามาในคอเธออีก เฌอปรางใช้มือบีบคางเธอให้หันหน้าไปอีกทางเพื่อที่จะเอาเขี้ยวของตัวเองฝังลึกเข้าไปอีก
“พี่เฌอ…”
“อืม…”
“พ…พะ...พอแล้ว”
“ที่รักขออีกนิดนะคะ” เฌอปรางยังดื่มดำอยู่เลือดที่แสนจะหอมหวานของคนที่เธอรักโดยมีมิวสิคก็ไม่ได้ห้ามเธอแถมสีหน้าของมิวสิคตอนนี้ก็กำลังเคลิ้มด้วยอารมณ์ที่เธอเป็นคนสร้างขึ้นมาแต่บางครั้งมันอาจจะเลยเถิดเมื่อเฌอปรางดึงเสื้อยืดที่คลุมไหล่ของมิวสิคหล่นลงอยู่ตรงหน้าท้อง หลังจากที่เฌอปรางดื่มเลือดตรงซอกคอจนหนำใจก็ไม่วายมาเอาสันจมูกมาคลอเคลียแถวหัวไหล่มนของเธออีก
“ตรงนี้ก็น่ากินนะ”
“พี่เฌอ…ไม่เอาแล้ว อ๊ะ!!” มิวสิคว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้เคยห้ามได้ที่ไหนล่ะกับคนดื้อแบบพี่เฌอ อีกไม่นานร่างกายของมิวสิคก็ถูกยกขึ้นเก้าอี้โดยเฌอปรางพาคนรักของตัวเองมายังบนเตียงนุ่ม ริมฝีปากนุ่มที่เต็มไปด้วยเลือดก็ยังฝังเขี้ยวไม่ยอมไปไหนค้างอยู่ตรงหัวไหล่ของสิค มิวสิคก็ได้หลับตาพริ้ม วาดวงแขนมากอดลำคอเฌอปรางให้กดเขี้ยวเข้าไปลึกๆอีกจนเลือดสีแดงไหลหยดลงมาเปื้อนผ้าปูที่นอนเลอะไปหมด
“อื้อ…พี่เฌอ”

:: ข้าคือ OTA ::

สมาชิกคนที่11
เพศ ไม่ระบุ
กระทู้ 1
โพสต์ 4
ชื่อเสียง0
สตางค์34
Donate0
เครดิต38
ออนไลน์13
สถานะออฟไลน์


โพสต์ 2018-3-18 23:10:43


และแล้วก็ใช้เวลานานพอสมควรที่จะให้คนจอมตะกละตะกลามกินเลือดของเธอจนอิ่ม เฌอปรางจูบหน้าผากของมิวสิคอย่างอ่อนโยนเมื่อเธอรู้สึกผิดเล็กๆที่เธอดื่มเลือดสิคเกินลิมิตของตัวเองไปหน่อยเลยทำให้มิวสิคนอนสลบอยู่บนเตียง เฌอปรางก็อุ้มคนรักให้มานอนดีๆและคลุมผ้าห่มให้เพราะอากาศค่อนข้างจะหนาวเพราะเธอเห็นหิมะตกแต่สำหรับเฌอปรางแล้วไม่ว่าจะฤดูไหนเธอก็ไม่มีความรู้สึกอะไรตั้งแต่ 500 ปีที่แล้ว โดนแสงแดดก็ไม่ไหม้ ไม่ยอมกินอาหารนอกจากเลือดมาช่วยชีวิต เฌอปรางก็นั่งเฝ้ามิวสิคที่นอนสลบไปเพราะแวมไพร์อย่างเราๆไม่เคยนอนกันเลยและเป็นไปไม่ได้ที่จะหลับตาลงได้
แสงแดดยามเช้าสาดส่องเข้ามาผ่านหน้าต่าง ภายในห้องค่อยๆมีแสงสว่างผ่านเข้ายังผ้าม่านสีโทนสว่าง มิวสิคที่โดนแสงแดดรบกวนในยามนอนค่อยๆลืมตาขึ้นมาเล็กน้อยก็มาพบเจอกับใบหน้าที่เธอรักมากที่สุดแต่ใช่ว่าจะหายโกรธเรื่องเมื่อคืนหรอกนะ
“อรุณสวัสดิ์ค่ะที่รัก…”
“ไม่ต้องมาอรุณสวัสดิ์เลยนะพี่เฌอ เมื่อคืนทำอะไรไว้สิคไม่ลืมนะ”
“ที่รัก…ก็เลือดสิคอร่อยอ่ะใครบ้างจะหยุดกินลง”
“แต่เราก็ตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่หรอคะ??”
“ขอแหกกฎวันนึงไม่ได้อ่อ??”
“งั้นสิคก็จะใช้กฎไม่ให้พี่เฌอกินเลือดสิคอีก ให้ไปกินเลือดโรงพยาบาลนู่น”
“ไม่เอานะ…พี่ไม่อยากกินเลือดโรงพยาบาลมันไม่อร่อย” เฌอปรางมานั่งออดอ้อนอยู่บนตักของมิวสิค หมดกันเกียรติศักดิ์ของแวมไพร์สุดโหดอย่างเฌอปราง มิวสิคหัวเราะในใจเมื่อเห็นคนเป็นพี่มาออดอ้อนพร้อมกับมือที่มาลูบหัวของเฌอปรางอย่างเอ็นดู
“ลุกขึ้นได้แล้ว สิคจะไปอาบน้ำ”
“ขออาบน้ำด้วยคน” เฌอปรางที่ได้ยินว่าสิคจะอาบน้ำก็หูตั้งขึ้นทันที ทำให้มิวสิคส่ายหน้าห้ามปรามแต่สุดท้ายไปๆมาๆโดนพี่มันอุ้มเข้าไปในห้องน้ำซะได้ บ้าจริงงง  >////<
“พี่เฌอปล่อยสิคได้แล้ว คิดว่าเป็นแวมไพร์แล้วมีแรงเยอะหรือไง”




:: ข้าคือ OTA ::

สมาชิกคนที่11
เพศ ไม่ระบุ
กระทู้ 1
โพสต์ 4
ชื่อเสียง0
สตางค์34
Donate0
เครดิต38
ออนไลน์13
สถานะออฟไลน์


โพสต์ 2018-3-18 23:11:47
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย DESTINYTY เมื่อ 2018-3-18 23:13

“ที่พี่มีแรงเยอะๆก็เพราะ สิค ไงล่ะที่รัก”
“ไม่ต้องมาอวยกันเลย ดูสิแผลเต็มตัวไปหมดเลย” มิวสิคบ่นเล็กน้อยเมื่อสำรวจร่างกายตัวเองก็พบร่องรอยเขี้ยวของคนที่ทำหน้าภาคภูมิใจกับผลงานของเขาที่เต็มทั่วร่างกายของเธอไปหมด
“สวยมากเลยค่ะ เมื่อรู้ว่ามีรอยที่พี่ทำกำลังอยู่บนร่างกายของสิค”
“บ้า…ไปยืนรอตรงนั้นเลยนะห้ามล้ำเส้น” มิวสิคชี้นิ้วให้เฌอปรางไปยืนประจำตำแหน่งที่พี่เค้าควรจะอยู่ก่อนที่มิวสิคจะถอดชุดนอนออกจนหมดและเดินเข้าไปให้ฝักบัวบนกำแพงเปิดให้น้ำเข้ามาชำระร่างกายของเธอ เฌอปรางที่ยืนฟังเสียงน้ำก็รู้สึกร่างกายกำลังมีความอดทนต่ำมากๆจนสุดท้ายความอดทนสิ้นสุดลงแล้วจนเดินไปยังหน้าประตูกระจกที่ทำให้เธอกับมิวสิคกั้นอยู่ เธอเข้าไปไม่ได้เพราะมิวสิคล็อกประตูไว้เพื่อไม่ให้แวมไพร์อย่างเธอเดินเข้าไปแต่ก็ไม่เป็นปัญหาอย่างเฌอปรางหรอกเพราะพลังของเธอไม่มีแค่มีพละกำลังเพียงอย่างเดียวแต่เธอก็มีพลังจิตสามารถไปไหนก็ได้ตามใจนึกทำให้เฌอปรางใช้จิตผ่านประตูกระจกเข้าไปและสาวเจ้าที่ยืนอาบน้ำหลับตาพริ้มยังไม่รู้เรื่องว่าใครกำลังยืนข้างหลังที่กำลังคุมตัวเองไม่อยู่เมื่อเห็นสัดส่วนทุกอย่างของสิค ทุกอย่างที่เข้าสัดส่วนกันเหมาะเจาะ ไหนจะผิวขาวๆชวนน่ากินนั้นอีก พี่เฌอจะตายแล้ว ณ จุดๆนี้
“มิวสิค…”
“พี่เฌอ…พี่เข้าได้ยังไง อ๊ะ!!!”
เฌอปรางรู้ตัวอีกทีก็ซุกใบหน้ามายังซอกคอของมิวสิคแล้วฝังเขี้ยวดูดดื่มเลือดไปซะแล้ว เสียงน้ำที่กระทบพื้นก็ทำให้ลดเสียงห้ามปรามของมิวสิคไปอีก ทำให้เธอไม่ได้ยินอะไรเลยนอกจากเสียงเลือดที่ไหลออกมาให้เธอได้ดื่มกิน ส่วนมิวสิคเองก็ต้องใช้มือเกาะผนังห้องน้ำไว้อย่างทรมาณเมื่อพี่เฌอดันตัวเธอแนบกับผนังเหมือนท่าแบ็คฮักไปอีก สิคเองสติก็เริ่มเลือนหายไปอีกครั้งเพราะไม่ใช่พี่เฌอกัดเธอเพียงอย่างเดียว มือเย็นเฉียบของพี่เค้าก็มาลูบ กดบดแถวสะโพกทำเอามิวสิคทนไม่ไหวที่ตรงปลดปล่อยเสียงครางแผ่วเบาออกมา…

“อ๊า…พี่เฌอ”

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

กลับไป ตั้งกระทู้
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้